استاد سعادت ملوک تابش یکی از چهرههای برجستهای بود که با ایمان و ارادهای راسخ در مسیر جهاد و مبارزه علیه استعمار و بیدینی گام برداشت. زندگی ایشان سراسر مملو از تلاشهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی بود که در راه حفظ دین و آزادی مردم افغانستان صورت گرفت.
مبارزه با استعمار و بیدینی
در دوران اشغال افغانستان توسط شوروی، استاد تابش با بصیرت و اعتقاد راسخ، جهاد علیه مظاهر استبداد را بر خود فرض واجب دانست. ایشان نهتنها در میدان نبرد، بلکه در عرصه فکری و فرهنگی نیز به مبارزهای بیوقفه ادامه دادند.
ایشان به عنوان یکی از عناصر فعال و محوری جهاد و مقاومت، بارها دستگیر و زندانی شدند. با وجود تهدیدات و شرایط سخت زندان، هرگز از آرمانهای خود دست نکشیدند و با توسل به خداوند، مسیر مبارزه خود را ادامه دادند.
هجرت و نقش در انقلاب اسلامی ایران
پس از آزادی از زندان، با توجه به تحولات سیاسی و پیروزی انقلاب اسلامی ایران، استاد تابش تصمیم به مهاجرت گرفتند. ایشان در مسیر جهاد، در صف مؤمنانی قرار گرفتند که به دفاع از اسلام و ولایت فقیه پرداختند.
ایشان در سازماندهی نیروهای مقاومت و تربیت مجاهدین نقش پررنگی ایفا کردند و تلاشهای گستردهای برای روشنگری و هدایت نسلهای آینده انجام دادند. نگاه ایشان به جهاد، تنها محدود به میدان جنگ نبود؛ بلکه آن را یک مسیر عمیق فکری و فرهنگی برای احیای ارزشهای اسلامی میدانستند.
جهاد فرهنگی و علمی
استاد تابش علاوه بر مبارزات فیزیکی، در حوزه علم و فرهنگ نیز مجاهدی حقیقی بود. تألیفات ایشان در زمینه سیاست، عرفان، فلسفه و هنر همگی در محور توحید قرار داشتند. کتابهای ایشان نهتنها تحلیلهای علمی و دینی را ارائه میدهند، بلکه پیامآور بیداری و آزادیخواهی نیز هستند.
ایشان حتی در سختترین شرایط مهاجرت و مبارزه، هیچگاه از تحقیق، تدریس و نگارش دور نماندند. میراث علمی و فرهنگی ایشان، همچنان الهامبخش نسلهای آینده است و راه ایشان در دفاع از اسلام و ارزشهای الهی جاودانه خواهد ماند.
روحشان شاد و راهشان پر رهرو باد.
